Czas zmierzyć się z legendą.
Wiem, że dla niektórych to kolejny Tygrys, nuda i w ogóle. Mnie te wozy zawsze się podobały, a wiadomo, że jak Tygrys, to i Wittmann, a jak Wittmann to Villers Bocage.
Może na początku o planach na model. Jak widać na zdjęciu wanna i zawieszenie to klasyczny Taigen. Postanowiłem pójść nieco na łatwiznę i zamontować tam przekładnie tego samego producenta w wersji CNC 7.1. Zobaczymy czy to był dobry pomysł. Kadłub, wieża i większość detalu pochodzić będą z tego wielkiego pudła. Mimo, że jest to model wczesnej wersji, istotnych różnic nie ma za wiele. Biorąc pod uwagę, że przy pracy na Tygrysem 323 przeszedłem już proces zmiany wersji, postanowiłem wybrać możliwie najdokładniejszy model Tigera.
Ponieważ historia rajdu Wittmanna na Villers Bocage jest mniej lub bardziej znana, a w różnych źródłach mniej lub bardziej w zgodzie z faktami opisana, postanowiłem się w nią mocniej zagłębić i przeszukać otchłanie internetu i posiadanej literatury, by dowiedzieć się możliwie jak najwięcej o tym jak było faktycznie.
Ale o tym na następnym poście

Super! W końcu Tygrys z wieżą w prawidłowym miejscu Czy on miał Zimmerit?

Posiadał.

_________________

Z niesmakiem bo to szkopski szmelc, ale zasiadam i obserwuję. ( Abramsa dokończ )

_________________
Tough kitty, cold kitty, big machine of doom. Deadly kitty, panzer kitty, Boom, boom boom...

Abrams to proces. On trwa

Jakieś postępy są już w budowie. Fajny jest ten model Andy’ego. Kilka problemów ze spasowaniem było, jak widać po doklejonym plastiku. No i wanna Taigena jest o 2 mm szersza. Trzeba było przyciąć parapety i ściąć osie napędowe, trochę oszukać na kołach napinających i podszlifować wahacze kół jezdnych -wszystko po 1 mm z każdej strony, więc bez większego bólu. Teraz trochę detalowania góry kadłuba. Zimmerit od Atak Model w drodze. Będę wymieniał też zewnętrzne połówki kół napędowych na te z plastikowego zestawu. Ufam, że wytrzymają jeśli druga połowa jest metalowa. Się okaże..

Co do opisu potyczki w Villers-Bocage, to staram się napisać taką syntezę z różnych źródeł -książka, fora internetowe, strony tematyczne. W przyszłym tygodniu powinno być gotowe. Materiały jest dużo. No i będzie sporo zdjęć i analizy.

Wygląda świetnie. Mam podobny plan z pewnym statycznym Shermanem którego chcę pożenić z podwoziem RC

Opis bitwy w Villers-Bocage, cz. 1

Początek czerwca 1944 roku. 101 batalion pancerny $$ stacjonuje w rejonie Gournay w środkowej Francji. Po niemal dwuletnich walkach na froncie wschodnim, trwa odtwarzanie sił batalionu i zgrywanie nowych załóg. W kwietniu dostarczono 26 czołgów Tygrys I -większość w najnowszej wersji. Pierwsza i druga kompania otrzymują najnowsze wozy, trzecia kompania te nieco starsze -dziś określane jako MID.
Jak wiadomo -6 czerwca alianci lądują na plażach Normandii. 101 batalion pancerny zostaje wysłany w rejon miasta Caen. Mają do przejechania nieco ponad 400 km. Dla 57 tonowych Tygrysów, to nie jest kaszka z mleczkiem. Jadą drogami utwardzonymi, co dla pojazdów z metalowymi kołami jezdnymi oznacza sporą dawkę wibracji układu jezdnego i częste powstawanie luzów wszelakiej maści. Muszą się więc zatrzymywać na serwis. Wycieczki nie ułatwia alianckie lotnictwo. Na zdjęciach z przemarszu widać zamontowane na wieżyczkach karabiny maszynowe do ostrzału nisko przelatujących samolotów.



Bohater wątku -Michael Wittmann dowodzący drugą kompanią jedzie w czołgu nr 205.

Późnym wieczorem 12 czerwca 1944 r. 101 BP dociera w rejon wzgórza 213 nieopodal małego miasteczka Villers Bocage na północy Francji. Niektóre czołgi muszą przejść naprawy polowe wskutek długiego marszu. Wśród nich jest ten z numerem 205, w którym skrzynia biegów nie działa poprawnie.
Wczesnym rankiem 13 czerwca w miasteczku melduje się grupa bojowa brytyjskiej 7 Dywizji Pancernej. Mają na wyposażeniu halftraki M3, brytyjskie uniwersal carriery, czołgi Stuart, Cromwell, kilka Firefly’ów oraz przynajmniej dwa czołgi obserwacyjne na bazie Shermana i Cromwella (tzw OP). Ustawiają się wzdłuż drogi RN 175.
W tym czasie kilka w miarę sprawnych Tygrysów stoi w bocznej drodze (głębocznicy) w rejonie wzgórza 213 widocznej na zdjęciach poniżej.

Wittmann wychodzi się rozejrzeć wezwany przez swojego obserwatora: „Obersturmfuhrer, tam niedaleko przejeżdżają czołgi. Wyglądają śmiesznie, takie okrągłe, nie sądzę, żeby były niemieckie”. Gołym okiem widzi cały ciąg brytyjskiej kolumny, której się tam w ogóle nie spodziewał.
Fragment wypowiedzi Waltera Lau -weterana z pod Kurska, który przeżył wojnę:
„Nad ranem, kiedy ogień artylerii okrętowej nieco osłabł, to ja, celowniczy, objąłem wartę w otwartym luku wieży. Naraz, a było to pomiędzy 5.00 a 7.00, $$ Obersturmfuhrer Wittmann, który wskoczył na pancerz naszego czołgu stojącego jako pierwszy w głębocznicy, szarpnął mnie za ramię i zaczął mówić coś o Anglikach, wskazując mi przy tym ręką na drogę (Villers-Bocage - Caen), której z naszego miejsca postoju, z uwagi na rosnące krzewy, nie było zbyt dobrze widać. Zeskoczyłem z siedzenie celowniczego, a on zasiadł na miejscu dowódcy. Kierowca uruchomił silnik, szybko nałożyliśmy słuchawki i mikrofony na krtań i na wstecznym biegu wyjechaliśmy z głębocznicy. $$ -Unterscharfuhrer Stief, który spał na miejscu ładowniczego musiał zaalarmować pozostałe czołgi. W między czasie jechaliśmy już polną drogą w kierunku drogi krajowej i po przejechaniu około 20 metrów zatrzymaliśmy się, a kierowca i ja poinformowaliśmy Wittmanna, iż mamy defekt. Dowódca najwyraźniej domyślił się już tego, nasłuchując odgłosów wydawanych przez silnik. Wyskoczył z naszego wozu i wdrapał się na pancerz czołgu $$-Unterscharfuhrera Sowy, który wyjechał właśnie z głębocznicy."

CDN.

/zdjęcia dzięki uprzejmości Łukasza Włodarczyka -Wyprawy śladami II Wojny Światowej/

I tu rozpoczyna się pierwsza część bitwy -STRZELANIE Z TYGRYSÓW.

Na początku Tygrys Wittmanna porusza się obok drogi. Pierwszymi celami są Cromwell o nazwie własnej „Blondie” oraz Shermann Firefly, który w trakcie ataku próbuje niezdarnie uciekać do tyłu.



Pozostałe wozy w tym rejonie są prawdopodobnie unieszkodliwiane przez drugiego Tygrysa (kilka źródeł podaje, że mógł to być któryś z wozów, do którego wsiadł Kurt Sowa). Tuż za pozostawionymi za sobą wrakami angielskich czołgów Wittmann wjeżdża na drogę RN 175 w kierunku Villers-Bocage. Po swojej prawej stronie ma kolumnę 9-ciu halftracków, 4 Universal Carrier’ów i prawdopodobnie dwóch armat przeciwpancernych. Według świadków, Tygrys oddaje strzały w trakcie jazdy. Wśród Brytyjskiej żołnierzy wybucha panika -uciekają z wozów i chowają się w rowach przydrożnych. Po minięciu kolumny Wittmann zostawia na drodze jest pobojowisko.





Kilkadziesiąt metrów dalej w rejonie skrzyżowania z drogą w kierunku Tilly-sur-Seulles, gdzie Wittmann jeszcze powróci, po lewej stronie drogi, stoją trzy Stuarty dowodzone przez porucznika Rexa Ingrama. Widząc co się dzieje, pierwszy z nich wjeżdża na drogę próbując zajechać drogę nadjeżdżającemu Tygrysowi. W tym starciu, niestety zwycięzca może być tylko jeden i po chwili ten Stuart zostaje zniszczony, a następnie staranowany. Pozostałe dwa wozy również ulegają zniszczeniu.



Następną ofiarą Wittmanna jest halftrack medyczny kapitana H.C. McLeana znajdujący się po prawej stronie drogi. Zaraz po nim zniszczony zostaje zniszczony Cromwell Majora Carra.
Części załogi udaje się przeżyć i uciekają z miejsca masakry. W tej samej chwili za budynkiem próbował się schować Cromwell dowodzony przez porucznika Thompsona. Ruch ten jednak został zauważony. Angielski czołg trafia raz lub dwa razy w przednią płytę pancerza Tygrysa, po czym zostaje zniszczony. Części załogi udaje się cudem przeżyć.



Kolejne dwa Cromwelle zostają zniszczone kilkadziesiąt metrów dalej. Czołg majora Geralda Holloway'a:



Prawdopodobnie jeden z nich oddaje celny strzał w kierunku niemieckiego czołgu, jednak bez przebicia pancerza.
Kiedy jednak Tygrys Wittmanna znajduje się na łuku drogi, mija schowanego za prostopadłym do kierunku natarcia budynkiem Cromwella kapitana Pata Dyasa. Dyas wie co się dzieje, ale nie może rozpocząć ostrzału Tygrysa, ponieważ jego celowniczy… pobiegł za potrzebą. Gdy tylko celowniczy wraca do swojego wozu, Dyas decyduje się rozpocząć śledzenie swojego adwersarza. W między czasie Wittmann rozprawia się z czołgami obserwacyjnymi, które nie posiadają prawdziwych armat, a jedynie atrapy luf. OP Sherman majora Dennisa Wellsa i OP Cromwell kapitana Paddy’ego Victory stają w mgnieniu oka w ogniu.





Z Shermana leci gęsty dym. Dyas wyjeżdża z ukrycia i kieruje się w dół miasteczka słysząc kolejne wystrzały z 88-ki. Wittmann dojeżdża do małego placu, gdzie zbiegają się trzy drogi. Z przecznicy znajdującej się na godzinie 13 ostrzał rozpoczyna Sherman Firefly sierżanta Stana Lockwooda. Pancerz Tygrysa wytrzymuje ostrzał /inne źródła podają, że Loockwood ani razu nie trafił/. Celowniczy Wittmanna także nie trafia bezpośrednio w Shermana. Jeden z pocisków trafia jednak z narożnik domu, który ulega zwaleniu się na aliancki czołg. Niemiecki dowódca zarządza odwrót. Kapitan Pat Dyas zaczyna zbliżać się do płonącego OP Shermana, gdy jego oczom ukazuje się widok najgorszy z możliwych. Sekundy później jego Cromwell płonie. On sam wyskakuje z czołgu i chowa się z zabudowaniach. Po wojnie twierdził, że mijający go Wittmann pomachał mu na „do widzenia”.



Czołg Dyasa to ostatnia pancerna ofiara rajdu. Tygrys skręca w lewo, między domami na równolegle do głównej ulicy, kieruje się do swojego miejsca zgrupowania. W tym czasie trzech brytyjskich artylerzystów ustawia 6-cio funtową armatę w rejon skrzyżowania z drogą Tilly-sur-Seulles. Gdy tylko niemiecki czołg zbliża się do tego miejsca, Anglicy celnym strzałem w koło napędowe unieruchamiają go. Poniżej zdjęcie tejże właśnie armaty ustawionej w kierunku drogi na Tilly.



Wittmann jest wściekły. Niszczy armatę i wszystko co jest dookoła, a następnie wraz z załogą wysiadają z wozu i pieszo udają się w kierunku na Tilly, gdyż tam stacjonują oddziały Panzer Lehr Division. Przedpołudniowa faza bitwy o Villers-Bocage jest zakończona. Wittmann zniszczył 3 armaty 6-cio funtowe, jednego Shermana Firefly, jednego OP Shermana, jednego OP Cromwella, 5 Cromwelli, 10 halftracków i 4 universal carriery.

Jutro wstawię mapę z legendą. W kolejnej części napiszę Wam co udało mi się przeanalizować jak chodzi o numer boczny Tygrysa, którym Wittmann dokonał masakry w Villers-Bocage.